วันพุธที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2559

แก้วขนเหล็ก 019 น้ำใส เส้นเต็มสัดส่วน หายาก



แก้วขนเหล็ก 019 น้ำใส เส้นเต็มสัดส่วน หายาก

แก้วขนเหล็ก หินแห่งการป้องกัน ดูสินค้าอื่นๆ ได้ที่

https://goo.gl/mvNi7A    อ่านรายละเอียดสินค้าเพิ่มเติมข้างล่างครับ





แก้วขนเหล็ก 15 กะรัต ราคา 1100 บาท ขนาดพอเหมาะทำหัวแหวนหรือจี้ใส่คล้องคอ แน่นอนได้เลยว่า ชิ้นนี้สวยไม่เป็นรองใคร



แก้วขนเหล็ก ที่มีลักษณะแก้วที่ใส และ มีไหมขึ้นมาอย่างสวยงาม ถือว่าหาได้ยากในสมัยนี้ เพราะหินพวกนี้มีเพียงชิ้นเดียวในโลก เราจึงไม่ได้พบลักษณะนี้กันบ่อย ๆ



แน่นอนว่า หากคุณกำลังมองหา แก้วขนเหล็กสักชิ้น ชิ้นที่คุณกำลังมองอยู่ถือว่าเป็นชิ้นที่ทรงคุณค่าอีกชิ้นหนึ่เลยทีเดียว

วันเสาร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2558

ขายอะไรดี



ขายอะไรดี ต้องการรู้ควรอ่าน!!

http://books.00iam00.com



ขายอะไรดี จะไม่ใช่คำถามที่คุณไม่รู้อีกต่อไป ในเมื่อผมได้แชร์เทคนิคในการมองหาสินค้าทีขายดีลงใน ebook เล่มนี้แล้ว คุณจะสามารถมั่นใจได้เลยว่าสินค้าที่คุณขายนั้น ขายได้แน่นอน



ขายอะไรดีไม่มีถูกไม่มีผิด มีเพียงขายได้หรือขายไม่ได้เพียงเท่านั้น ค้นพบวิธีที่จะทำให้มั่นใจ สินค้าที่รับมานั้นจะขายได้แน่นอน



ใครที่อ่านอีบุ๊ตนี่คือโอกาสของคุณ ขายอะไรดี ebook ที่เขียนจากประสบการณ์จริงทุกขั้นตอน

วันศุกร์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2558

สิ่งที่อยู่รอบตัว นักแข่งสายแปด


        ทุกวันนี้ จะมีสมุดกับปากกาติดในกระเป๋าใบเก่งตลอดเวลา มีกล้องด้วย แต่แบ๊ตจะหมดไม่หมดก็อีกเรื่องหนึ่ง เมื่อมีโอกาสและเวลาจะชอบไปยืน ไปนั่ง สังเกตผู้คน เขียนเหตุการณ์ที่มองผ่านสายตาผ่านสมองลงสู่ปลายปากกา เพราะเข้าใจว่านี่คือการฝึกเขียนบรรยายอย่างหนึ่ง
       ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี แต่รู้ว่าทุกๆครั้งที่ได้ขีดเขียนนั้นคือ
ค่าประสบการณ์ด้านเขียนของกระผม

       วันนี้ก็เลยได้เขียนเกี่ยวกับรถเมล์เลย เป็นรถเมล์ที่ชอบทำตัวเองให้ติดไฟแดงเสมอ ไม่รีบไม่ร้อน ยกเว้นตัวเองจะปวดหนัก หรือ ไม่ก็มีเพื่อนรวมสายอาชีพขับแซงหน้าไป ผู้ที่ขับรถเมล์นั้นจะสวมวิญญาณนักแข่ง F1 - 2 -3 ในทันที

       แซงตรูหรอ นี่แนะ เหยีบบๆ ไอ้เราฐานะผู้เข้าชม รู้สึกดีใจที่ได้ตั๋ววีไอพีในครั้งนี้ ช่างเข้าถึงอารมณ์และบรรกาศในการแข่งขัน สายเลือดนักแข่งที่ร้อนระอุจนทำให้บรรกาศโซนหน้าของรถเมล์สาย 8 เต็มไปด้วยความกดดัน เหงื่อที่ออกตามมือ ตามหน้าตา คิ้วที่แทบจะติดกันของผู้เข้าชม น่าจะบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า รถเมล์สาย 8 นี้ เต็มไปด้วยจิตวิญญาณนักแข่งมากขนาดนั้น มันคือการเข้าถึงจิตวิญญาณอย่างแท้จริง เราก็หวังว่าเค้าคงจะไม่ชนขอบสนามเสียก่อน เสียงเบรก เอี๊ยดดดด ดังยาวประมาณ 300 เมตร เมื่อเจอไฟแดงแต่นั้นก็ไม่ทำให้เค้าหยุดได้อย่างทันที เลยไปเกือบถึงกลางแยกเลยทีเดียว

       ผมรู้ทันทีว่ารถรอบข้างนั้นคงจะ งง ตะลึง กับสิ่งที่กำลังปรากฏต่อหน้าเค้า และ นักแข่งสายแปดนี้ก็ถือโอกาศขับไปข้างหน้าอย่างปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

วันจันทร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2558

ห้องน้ำในเครื่องบิน

ขึ้นเครื่องบินทั้งที ถ้ามาไม่ถึงห้องน้ำก็คงใช้บริการไม่ครบสิน่ะ  ฮ่าๆ ขอกลับ  เค้าเรียกที่นั่ง 1 - 10 ขึ้นเครื่องก่อน  ไอ้เราได้เบอร์ 5  ก็ขึ้นก่อน  ขึ้นเครื่องปุ๊ม  เราก็เดินถามเลย ห้องน้ำอยู่ไหนครับ  ท้ายเครื่องค่ะ  ผมนี่เดินพุ่งไปหาทันที  เชรด.... ห้องน้ำเครื่องบินเป็นแบบนี้นี่เอง  คือ ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร  เดี้ยวหารูปบนอินเตอร์เนตมาประกอบให้แล้วกันน่ะ  น่าจะคล้ายๆกันผมว่า

พอออกจากห้องน้ำปุ๊ม  ผู้คน 108 กำลังเดินเข้ามา คือ จะไปสวนกับเค้าก็จะเป็นการรบกวนเค้า ก็หยุดหลบระหว่างที่นั่ง  แอร์สาวน่ารักก็เข้ามาถามว่านั่งหมายเลขอะไรค่ะ  บอกไปทันที 5 ครับ  

น้องเค้าคงรู้สภาพเราทันที ฮ่าๆ  (ตาบ๊องมาทำอะไรตรงนี้ยะ (มโนแทนให้เลยว่าคิดอะไรอยู่ 555))
ผมกับน้องแอร์ก็ยืนมองหน้ากันและส่งรอยยิ้มให้กันพอเป็นพิธี  ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมก็ทำตัวมีประโยชน์น่ะ ช่วยผู้โดยสารท่านอื่นที่จะนั่งบริเวณที่ผมยืนอยู่ ยกกระเป๋าเก็บให้   นอกจากนั้นทำให้ผมรู้ว่า พื้นที่นั่งที่กว้างที่สุดจะเป็นตรงประตูฉุกเฉิก ครับ  หมายเลขที่นั่ง 20  ไว้ใครจะขึ้นเครื่องไลออนแอร์ แล้วอยากนั่งกว้างๆ ผมนี่แนะนำเลยว่าที่นั่งที่ 20 ครับ

สนุกมากๆเลย ไปเที่ยวรอบนี้

ถนนคนเดินท่าแพ ครั้งแรก

       ของกินเยอะมากกกกกก ประทับใจ ฮ่าๆๆๆ  ได้กินของพื้นเมืองด้วย  ไข่ย่างบนใบตอง  /  แป้งงาดำที่อบแล้วนำมาปิ้งอีกทีเมื่อซื้อ  คือ อร่อยไหมไม่รู้สิ  รสชาติมันแปลกๆ ไม่เคยกินมาก่อน  แต่ก็ชอบน่ะ   ได้กินขนมจีบ 6 ลูก 30 บาท  ทีแรกนึกว่าแพงแต่พอได้รับมา  ว๊าวววๆๆๆ  นอกจากลูกใหญ่จนน้องมดทักว่ากินคำเดียวหมดหรอพี่  ผมกับเฟริสนี้รีบกินโชว์กันเลย  คำเดียวหมด 555+

       ตะกละหรือปากกว้างอร่อยแบบว่าคาดไม่ถึงเลยฮ่ะ  แน่น  นุ่ม  อร่อย ที่สำคัญมีเกี้ยวโรยมาให้อย่างเยอะมากกกก  ล้นเลยอ่ะ ผักที่ให้มาก็เยอะ  แต่ก็ไม่ค่อยมีผลอะไรกับผมซักเท่าไรน่ะ เพราะผมไม่กินผัก ฮ่าๆ



       นั้นเป็นแค่การชิมครับ ยังไม่ได้กินซะเท่าไร  ชิมไป 4 - 5 ร้านเอง ฮ่าๆ  เราเดินไปตามทางพบว่า มันเป็นถนนที่มีชีวิตมากๆ มีของให้ดูแบบไม่ซ้ำกันเลย  ของทุกชิ้นเป็นเอกลักษณ์ คือ  ไม่ว่าจะซื้อชิ้นไหนก็สามารถเป็นของฝากได้หมด แต่ผมก็ไม่ได้ซื้อหรอกครับ  กลัวจะห้ามใจไม่อยู่เดี้ยวไม่มีเงินเหลือเลี้ยงขอบคุณน้องๆเค้า  แต่ที่สำคัญกว่านั้น ค่ารถกลับบ้านของผมเองล่ะ  พูดง่ายๆ เดี้ยวจะหมดตูดเอา