สิ่งที่อยู่รอบตัว นักแข่งสายแปด

        ทุกวันนี้ จะมีสมุดกับปากกาติดในกระเป๋าใบเก่งตลอดเวลา มีกล้องด้วย แต่แบ๊ตจะหมดไม่หมดก็อีกเรื่องหนึ่ง เมื่อมีโอกาสและเวลาจะชอบไปยืน ไปนั่ง สังเกตผู้คน เขียนเหตุการณ์ที่มองผ่านสายตาผ่านสมองลงสู่ปลายปากกา เพราะเข้าใจว่านี่คือการฝึกเขียนบรรยายอย่างหนึ่ง

       ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี แต่รู้ว่าทุกๆครั้งที่ได้ขีดเขียนนั้นคือ
ค่าประสบการณ์ด้านเขียนของกระผม

       วันนี้ก็เลยได้เขียนเกี่ยวกับรถเมล์เลย เป็นรถเมล์ที่ชอบทำตัวเองให้ติดไฟแดงเสมอ ไม่รีบไม่ร้อน ยกเว้นตัวเองจะปวดหนัก หรือ ไม่ก็มีเพื่อนรวมสายอาชีพขับแซงหน้าไป ผู้ที่ขับรถเมล์นั้นจะสวมวิญญาณนักแข่ง F1 - 2 -3 ในทันที

       แซงตรูหรอ นี่แนะ เหยีบบๆ ไอ้เราฐานะผู้เข้าชม รู้สึกดีใจที่ได้ตั๋ววีไอพีในครั้งนี้ ช่างเข้าถึงอารมณ์และบรรกาศในการแข่งขัน สายเลือดนักแข่งที่ร้อนระอุจนทำให้บรรกาศโซนหน้าของรถเมล์สาย 8 เต็มไปด้วยความกดดัน เหงื่อที่ออกตามมือ ตามหน้าตา คิ้วที่แทบจะติดกันของผู้เข้าชม น่าจะบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า รถเมล์สาย 8 นี้ เต็มไปด้วยจิตวิญญาณนักแข่งมากขนาดนั้น มันคือการเข้าถึงจิตวิญญาณอย่างแท้จริง เราก็หวังว่าเค้าคงจะไม่ชนขอบสนามเสียก่อน เสียงเบรก เอี๊ยดดดด ดังยาวประมาณ 300 เมตร เมื่อเจอไฟแดงแต่นั้นก็ไม่ทำให้เค้าหยุดได้อย่างทันที เลยไปเกือบถึงกลางแยกเลยทีเดียว

       ผมรู้ทันทีว่ารถรอบข้างนั้นคงจะ งง ตะลึง กับสิ่งที่กำลังปรากฏต่อหน้าเค้า และ นักแข่งสายแปดนี้ก็ถือโอกาศขับไปข้างหน้าอย่างปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น